zondag 20 mei 2018

Kunstroute Oostkapelle


Vrijdag en zaterdag
Temperatuur die dagen: koud!


Bezoekersaantal viel tegen.
Maar de meesten die kwamen hadden vaak wel interesse.



















vrijdag 4 mei 2018

Babytruitje en vestje



Om het nieuwe garen van Textielwerk te promoten
heb ik een babytruitje gebreid.
Eenvoudig en gratis patroon van Drops
Hier de link.
Gebreid op naald 3,5 mm en 75 gram merino/zijde gebruikt.



Ik vond nog een streng zelfgeverfde merino/polyester in mijn voorraad.
Met de breimachine in ook zo'n klein maatje een vestje gebreid.

Patroon voor de breimachine.
Model met  raglanmouw en muizentandje.
Ik heb voor de zekerheid 3/4 mouw gebreid omdat ik maar één streng had.
Hier de link naar het engelstalig patroon.
Op het enkelbed in een morgen klaar.




woensdag 2 mei 2018

Sokken en sokjes op de breimachine


Om het voorbed van de breimachine beter te leren kennen heb ik wat sokjes geoefend.
Boordje op het dubbelbed. 
Bovenbed voor de rechte steken en voorbed voor de averechte steken.
Aantal naalden boord breien.
Dan de steken zo verdelen over beide bedden om rond te breien.
Op het bovenbed de hiel erin breien met verkorte toeren.
Dan weer rondbreien voor de voet en eindigen met de teen.
Het boord moet dus altijd dichtgenaaid worden.

En alles wat er mis kon gaan ging wel een keer mis.
Ik denk dat ik er de eerste keer een hele dag over deed om één sokje te breien.
Soms bij de opzet al fout. 
Of bij het overzetten van de steken op het andere bed steken laten vallen.


Uiteindelijk heb ik toch nog een paar setjes kunnen breien.
Het ging steeds beter.




Ook grotere sokken zijn aan de beurt geweest.
Hier heb ik alleen het boord gebreid op de breimachine.
Ik hou van een sok met een flinke spie, 
dus vanaf het boord brei ik met de hand verder.





zondag 29 april 2018

Brioche vervolg


Ik had een paar jaar geleden op een handwerkbeurs het patroon
 Under Dutch Skies van Nancy Marchant gekocht.
De link is naar Ravelry waar nog meer over dit patroon te zien is.


Ik vond dat zo'n mooi patroon en uitdaging,
dat moest ik een keer breien.
Nu is het er dan eindelijk van gekomen.

Na het rondbreien,
nu dan ook heen en weer.
Het patroon gaat dan over 4 naalden.
Eerste naald wordt gebreid in de lichte kleur, de donkere kleur wordt afgehaald.
Dan dezelfde naald nog een keer breien met de donkere kleur, de lichte wordt afgehaald.
Dan de teruggaande naald. Eerst weer de lichte, daarna de donkere kleur breien.

Ik kon nergens een leuke kleurenstelling vinden.
Dan maar zelf wat strengen mohair verven.
De ene kleur wordt donkerrood, de andere in lichtrood/oranje tinten.


Omdat het best een lastig patroon is dacht ik dat een lifeline wel handig zou zijn.
Die heb ik er later uitgehaald, want de mohair laddert niet zo terug.
Het gaat zelfs heel moeilijk om iets netjes uit te halen.
Af en toe ging het wel een heel goed mis. 
Dan moesten er wel 4 naalden weer uitgehaald worden.
In het begin nog niet zo erg,
 maar als er zo'n 200 of meer steken op de naald staan...
Ik had vaak de gedachte om het weg te gooien.
Gelukkig toch doorgezet.



De achter- en voorkant.



De shawl weegt 72 gram.
Ik heb 4 bollen Drops Kidsilk gebruikt en
zelf geverfd met Landscape Dyes.
Afmetingen: 105 x 55 cm

maandag 23 april 2018

Haapsalu, Estlands kant breien workshop


Ik had al eerder kantshawls uit Estland gebreid
o.a. deze uit het boek van Nancy Bush.
maar wilde de fijne kneepjes en trucs leren.



Bij Wolboerderij Blij Bezuiden in Koewacht
werd een workshop gegeven door Carla Meijsen.
Carla staat bekend om haar goede workshops en 
zeker voor wat betreft de Estlandse technieken.
Dus vertrok ik afgelopen zaterdag naar Koewacht.


Na de koffie werden eerst veel shawls getoond met 
uitleg over de geschiedenis, technieken, garens en 
verschillen tussen traditionele en moderne shawls.





Wat details van het breiwerk




Polswarmers en wantjes




We mochten zelf aan de slag.
Met merinowol van de schapen van Janny.



Na deze opzet was het tijd voor een lunch
die uitstekend verzorgd werd door Janny.






Een rondje schapen en lammetjes.





Toen was het tijd voor het echte werk.




Het aanrijgen van de kantrand.
Dit was al voorgerekend maar er hoort  een heleboel rekenwerk bij
om het aantal steken van de kantrand met de steken van het middendeel
te laten kloppen.




Dit is dan uiteindelijk het proefje geworden.
Doordat het garen dikker was dan normaal voor Estlands kantwerk
en het nog niet geblockt is ziet het er wat raar uit.
Maar de originele techniek hoor ik nu te kennen.